تبلیغات
نیم نگاهی از شهر لبخندها - مطالب تیر 1390
نیم نگاهی از شهر لبخندها
خنده بر هر درد بی درمانی دواست ، حتی مشكلات جامعه

بازدید : مرتبه
تاریخ : جمعه 31 تیر 1390

به نقل از سایت :اقوام دودانگه

واژه دودانگه اصطلاحی است که به فرهنگ، زبان و قومیت مردم پنج روستای بختیاری زبان ساکن جنوب شهرستان ابهر اطلاق می‌شود. این واژه هم مورد پذیرش مردمی است که در این پنج روستا زندگی می‌کنند و هم مورد استفاده مردم شهر ابهر و دیگر روستاهای اطراف. اسامی، جمعیت (مطابق سرشماری نفوس و مسکن سازمان آمار ایران در سال 1385) و فاصله این روستاها از شهر ابهر به شرح زیر است:

روستای خلیفه حصار: جمعیت 192 نفر - فاصله از شهر ابهر 16 کیلومتر

روستای آقچه كند: جمعیت 145 نفر-  فاصله از شهر ابهر 16 کیلومتر

روستای درسجین: جمعیت 549 نفر-  فاصله از شهر ابهر 15 کیلومتر

روستای اركین:  جمعیت 110 نفر - فاصله از شهر ابهر 20 کیلومتر

روستای شیورین:  جمعیت 124 نفر - فاصله از شهر ابهر 17 کیلومتر

توضیح اینکه در مجاورت روستای خلیفه حصار روستای کوچک دیگری نیز هست به نام میلان که بر بالای کوهی زیبا قرار گرفته است این روستا هر چند کوچک است ولی در گذشته به شدت آباد و پررونق بوده اما چند سالی است که ساکنین آن به روستای خلیفه حصار و یا شهر ابهر مهاجرت کرده‌اند، اکنون در این روستا فقط سه خانواده ساکن است.  

البته جمعیت روستاهای دودانگه در گذشته به مراتب زیادتر بوده، در چند دهه اخیر مخصوصاً بعد از انقلاب، اکثر جمعیت این روستاها مطابق روند کلی در سایر نقاط کشور به شهرها مهاجرت نموده‌اند.

 مردم این روستاها اصالتاً از قوم بختیاری هستند که در زمان‌های قدیم و احتمالاً در زمان نادر شاه از مناطق سکونت دائمی قوم بختیاری در استان فارس به منطقه ابهر کوچانده شده‌اند، اکنون بعد از گذشت حدود سیصد سال از این واقعه و وارد شدن این قوم به منطقه ابهر که محل سکونت اقوام ترک زبان است، مردمان بختیاری با سکونت کردن در پنج روستای نزدیک به هم، زبان و فرهنگ محلی خود را در منطقه جاری کرده و فرهنگ سنتی خود را حفظ نموده‌اند. زبان رایج در این روستاها زبان بختیاری است و آداب و رسوم سنت‌های اقوام بختیاری همچنان در این روستاها پابرجا است، البته در طول سالهای زیادی که این قوم با مردم منطقه تعامل داشته‌اند هم از محیط تأثیر پذیرفته‌اند و هم بر آن تأثیر گذاشته‌اند، کلمات زیادی از زبان ترکی وارد زبان دودانگه شده و سنت‌ها و مراسم‌های قوم ترک و بختیاری بسیار به همدیگر نزدیک و شبیه شده است.

عمده نام خانوادگی‌های مورد استفاده در این روستاها به شرح زیر است:

روستای خلیفه حصار: حسنخانی، احمدی و قدیمی

روستای آقچه كند: یوسفی و دودانگه

روستای درسجین: عزیزخانی، قدیمی و دودانگه

روستای اركین:  عزیزخانی

روستای شیورین:  بختیاری

البته تعدادی نیز نام فامیلی خود را اخیراً تغییر داده و یا در ابتدا متفاوت انتخاب کرده‌اند که با توجه به اقلیت بودن ذکر نشده است.



ارسال توسط عزیزخانی
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

شارژ ایرانسل

دانلود

قالب وبلاگ

اخبار سینما

خرید پستی

خرید اینترنتی